Kimsesiz Çocuk

Sekiz yaşındaki Rémi, yoksul fakat sevgi dolu bir köy evinde büyürken annesi ve babası sandığı kişilerin öz ailesi olmadığını öğrenir. Hector Malot'nun Kimsesiz Çocuk romanında bu sarsıcı gerçek, üvey babasının onu maymunu ve köpekleriyle gösteriler yapan gezgin sanatçı Vitalis'e kiralamasıyla daha ağır bir değişime dönüşür. Rémi artık alıştığı evden uzakta, geçimini yolculuk ederek ve seyirci karşısına çıkarak sağlamak zorundadır. Çocuğun gerçek ailesini bulma isteği, karşılaştığı yoksulluk ve belirsizlik içinde yönünü belirleyen temel umut olur.

Vitalis'in topluluğuyla geçen günler Rémi'ye çalışma, dayanışma ve sorumluluk hakkında yeni deneyimler kazandırır. Yol boyunca kurduğu bağlar, aile olmanın yalnızca kan bağıyla mı yoksa emek ve şefkatle mi oluştuğu sorusunu canlı tutar. Malot, çocuk kahramanın kırılganlığını edilgenliğe dönüştürmez; Rémi her güçlükte karar vermeyi ve yeniden ayağa kalkmayı öğrenir. Kimsesiz Çocuk, aidiyet arayışını hareketli bir yol hikâyesiyle birleştiren; kararlılık, dostluk ve umut üzerine kurulu bir büyüme romanıdır. Değişen duraklar, çocuğun hem dünyayı hem de kendi dayanma gücünü tanımasını sağlar.