
Derler ki en iyi şifacı, yaralı şifacıdır. Ve bütün şifacılar günün birinde yaralanmaya mahkûmdur.

Kim olduğunu sorguladıkça çevresindeki dünyanın sahteliklerle kurulduğunu fark eden Işıl, öğrendiği gerçekler karşısında giderek yalnızlaşır. Kendisine ve yakınlarına yabancılaşması, tutunabileceği güvenli bir bağ aramasına yol açar. İnternette tanıştığı Oflaz'ı bu karanlık durumdan çıkaracak bir kahraman gibi görür. Fakat geçmişi belirsiz ve davranışları tutarsız olan genç adam da kendi dünyasının yıkılışını yaşamış yaralı bir şifacıdır. İki karakterin yakınlığı, birinin diğerini kolayca kurtarabileceği romantik bir çözüme dönüşmez; saklanan geçmişler ve bastırılan acılar ilişkiyi sürekli sınar.
Zeynep Sey, Kimse Gerçek Değil'de kimlik arayışını güven, yabancılaşma ve iyileşme meseleleriyle birleştirir. Oflaz, Işıl'ın inkâr ettiği gerçeklerle yüzleşmesine yardımcı olurken kendi yaralarının yeniden açılmasıyla savunmasız kalır. Şifa verme isteği ile iyileşmeye duyulan ihtiyaç iki taraflı bir gerilim kazanır. Roman, “yaralı şifacı” düşüncesini karakterlerin duygusal yükleri üzerinden işler; sevginin geçmişi silmekten çok onunla yüzleşme cesareti gerektirdiğini gösterir. Kimse Gerçek Değil, iki kırılgan insanın birbirine yaklaşmasını sırlar, güvensizlik ve kişisel hakikat arayışı içinde anlatan yoğun bir gençlik romanıdır.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi

Derler ki en iyi şifacı, yaralı şifacıdır. Ve bütün şifacılar günün birinde yaralanmaya mahkûmdur.

Kimi gözyaşlarıyla gülümser, kimi kahkahalarla ağlar. Öylesine büyük bir acı çekiyorlardır ki mutluluklarının hüzne karışmasına izin vermekten başka çaresi kalmaz. Benim de kalmadı…
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş