Kara Keşiş

Andrey Kovrin’in dinlenmek için çocukluğunun geçtiği kırsal eve dönmesiyle başlayan Kara Keşiş, Anton Çehov’un deha arzusu ile ruhsal çözülme arasındaki sınırı araştırdığı uzun öyküdür. Kovrin burada eski koruyucusu Yegor Pesotski ve onun kızı Tanya’yla yeniden yakınlaşır. Tam bu sırada, yalnızca kendisinin gördüğü siyah giysili bir keşiş ona seçilmiş ve olağanüstü biri olduğunu söylemeye başlar.

Bu hayal, Kovrin’e başlangıçta güç ve anlam verir. Fakat çevresindekilerin kaygısı arttıkça onun kendisi hakkındaki yüce inancı ile gündelik hayatın talepleri çatışır. Pesotski’nin özenle kurduğu bahçe, çalışmanın ve sürekliliğin somut dünyasını temsil ederken keşişin sesi Kovrin’i sınır tanımayan bir üstünlük fikrine çeker. Çehov, görü ile hastalık arasında kesin bir açıklama dayatmadan bu iki gerçeklik duygusunu yan yana tutar.

Öykünün gerilimi, mutluluğun hakikate mi yoksa insanın kendisi hakkında kurduğu inanca mı bağlı olduğu sorusunda yoğunlaşır. Sakin doğa tasvirleriyle büyüyen psikolojik huzursuzluk, deha idealinin çevredeki insanlara yüklediği bedeli açığa çıkarır. Anlatı, hayranlık uyandıran bir benlik tasarımının sevgi, emek ve ortak hayatla bağını nasıl aşındırabileceğini inceler.