Bazen kucuk rahatsizliklar ediniriz. Kalbimiz, hic neden yokken gereginden hizli atar ornegin; durup dururken yemekleri yutmakta zorlaniriz ve her gunku gibi yururken adimlarimizi dusunmeye basladigimizda ayaklarimiz birbirine dolanir. Tum bunlar zorlandigimizi gosterir ya da yolun duzgun olmadigini. Aslinda yurumek ve o agir, puslu tepeye tirmanmak istemedigimizi. Tepeler ve ucurumlar, sanki bizi bir eksiklik duygusundan korumak icin vardir. Sibel K. Turker, yasadigi cevrede sikisip kalmis, yine de bir yol, bir gecit, bir isik aramaktan vazgecmemis insanlarin oykulerini anlatiyor KalpYazan'da. Okurun zihninde buruk bir tadin yaninda birbirinden cetrefil sorular birakan oykuler bunlar. Mutluluk tanimlanabilir mi? Insan bir gun aci cekmeyi ozleyebilir, ya da sahici bir aci hissine talip olabilir mi? Ve yasamda ilerisi icin umutlu olmak adina bir belirti var midir? KalpYazan, okuduktan sonra cevrenizle paylasmak isteyeceginiz turden bir kitap.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
