Çocukluk mevsimlerinden başlayan anlatı, artık büyük ölçüde hayalde yaşayan bir İstanbul'un izlerini sürer. Selim İleri, özellikle 1950'lerin sonbaharlarını yaprak dökümleri, yağmurlar, taş havuzlar, yosun ve çamur gibi duyusal ayrıntılarla hatırlar. Işıkların, renklerin ve günün saatlerinin değişimi, geçmişi sıralı bir tarih anlatısından çok belleğin çağrışımlarıyla kurulan bir yolculuğa dönüştürür.
Kitapta şehir yalnız kişisel anılardan ibaret değildir. Romanlarda, şarkılarda ve filmlerde korunmuş İstanbul imgeleri, anlatıcının çocukluk hafızasıyla yan yana gelir. Akik, topaz ve yakut gibi taşları çağrıştıran renkler, kaybolmuş sokakların ve mevsimlerin atmosferini yoğunlaştırır. Bu yaklaşım, hatırlanan kentin gerçek ile hayal arasında değişen görünüşünü öne çıkarır.
İstanbul Kitaplığı dizisinin dördüncü cildi olan İstanbul Hatıralar Kolonyası, Selim İleri'nin şehir kültürüne duyduğu ilgiyi anı, edebiyat ve sinema hafızası üzerinden genişletir. Okur, belirli bir olay örgüsünden çok geçmişin parçaları arasında dolaşır; çocukluğun sonbaharları ile kültürel bellekte kalmış imgeler birbirini tamamlar. Eser, unutulan İstanbul'u geri getirdiğini iddia etmeden, onun renklerini ve duygusunu yazı aracılığıyla yeniden duyumsatır.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
