Mo Yan'ın İri Memeler ve Geniş Kalçalar romanı, Şangguan ailesinin annesi ile sekiz kızı ve tek oğlu üzerinden yirminci yüzyıl Çin tarihini geniş bir aile anlatısına dönüştürür. Ailenin oğlu ve anlatıcı Cintong, erkek çocuğa ayrıcalık tanıyan düzenin içinde büyürken annesi savaş, kıtlık ve siyasal çalkantılar boyunca çocuklarını hayatta tutmaya çalışır. Aile üyelerinin farklı yönlere savrulan yaşamları, Japon işgalinden iç savaşa, Kültür Devrimi'nden Mao sonrası döneme uzanan dönüşümlerin özel hayattaki izlerini taşır.
Romanın bedene vurgu yapan başlığı, kadınları doğurganlıkla tanımlayan ataerkil bakışa hem yaklaşır hem de onu tersyüz eder. Anne figürünün dayanıklılığı ile Cintong'un bağımlılığı arasındaki karşıtlık, resmî kahramanlık anlatılarının dışında kalan bakım emeğini belirginleştirir. Mo Yan grotesk, mizah ve şiddeti aynı aile hafızasında buluşturarak tarihin doğrusal ve temiz bir ilerleme olmadığını gösterir. Bu çok kuşaklı yapı, ülkenin dönüşümünü kadınların taşıdığı bedensel ve duygusal maliyet üzerinden yeniden değerlendirir. Şangguan ailesinin her üyesi tarihsel kırılmalara farklı biçimde tepki verir; bu çoğulluk aileyi tek bir ideolojik tutumun simgesine indirgemez. Cintong'un bakışı hem olaylara erişim sağlar hem de kendi bağımlılıkları nedeniyle sınırlı kalır. Annenin merkezdeki konumu, soyun sürmesini sağlayan görünmez emeği tarih anlatısının ön planına taşır. Grotesk sahneler yaşanan şiddetin ağırlığını azaltmak yerine resmî dilin düzenli görünümünü bozar. Romanın uzun zaman aralığı, kişisel kararların sonraki kuşaklarda bıraktığı etkileri karşılaştırmaya açar. Aile hafızası bu nedenle ulusal tarihin tamamlayıcı süsü değil, onun çelişkilerini ölçen temel bir kayıt alanıdır.