İnsanlığımı yitirirken

Japon edebiyatinin Önde gelen yazarlarindan olan Dazai, 1930'lu yillarda basladigi yazarlik yasaminda, Ikinci Dünya Savasi sonrasindan Ölümüne kadar olan sürede Önemli Öykülere ve romanlara imza atmistir. Ningen Sikkaku (Insanligimi Yitirirken, 1948) bir anlamda Dazai'nin Özyasam Öyküsüdür. Bu eserinde Dazai çocuklugunda yasadigi yalnizligi, gençliginde ailesinden kopusunu ve daha sonra Tokyo'da geçirdigi sikintili yillarini, intihar girisimlerini, vereme yakalanisini içe dÖnük bireysel bir anlati yerine, yasam aliskanliklari üzerinde yogunlasarak ustalikla ve yalin bir anlatimla kaleme almistir. Kalbi kirilan, üst üste çÖküsler yasayan, gelisigüzel kullandigi ilaçlar sonunda bünyesinin dengesini de kaybeden Öykü kahramani Yozo, anlatinin sonunda insanligini yitirdigini itiraf etmektedir.Belki de, Yozo'nun anlatisinin ilk cümleleri Dazai'nin neyi vurgulamak istedigini çok iyi Özetlemektedir: 'Yasamim utançlarla doludur. Insan yasaminin ne oldugu hakki