nobody@nobody07· 2ay🇹🇷
'bir süre arkadaşımda kalacağım,birileriyle görüşmek istersen bu numarayı ara. Hani derler ya,iki insanın kol ağzı sūrtmūşse... Bir nedeni vardır. .....'
7
This magnificent new novel has a similarly extraordinary scope and the same capacity to amaze, entertain, and bewitch the reader. A tour de force of metaphysical reality, it is powered by two remarkable characters: a teenage boy, Kafka Tamura, who runs away from home either to escape a gruesome oedipal prophecy or to search for his long-missing mother and sister; and an aging simpleton called Nakata, who never recovered from a wartime affliction and now is drawn toward Kafka for reasons that, like the most basic activities of daily life, he cannot fathom. Their odyssey, as mysterious to them as it is to us, is enriched throughout by vivid accomplices and mesmerizing events. Cats and people carry on conversations, a ghostlike pimp employs a Hegel-quoting prostitute, a forest harbors soldiers apparently unaged since World War II, and rainstorms of fish (and worse) fall from the sky. There is a brutal murder, with the identity of both victim and perpetrator a riddle-yet this, along with everything else, is eventually answered, just as the entwined destinies of Kafka and Nakata are gradually revealed, with one escaping his fate entirely and the other given a fresh start on his own.
Bookspace topluluğundan 12 gönderi
'bir süre arkadaşımda kalacağım,birileriyle görüşmek istersen bu numarayı ara. Hani derler ya,iki insanın kol ağzı sūrtmūşse... Bir nedeni vardır. .....'
"... o kum fırtınası bittiğinde, nasıl olup da onun içinden geçebildiğini, nasıl hayatta kalabildiğini anlamayacaksın. Hayır, o fırtına gerçekten bitti mi bunun bile farkına varamayacaksın. Yalnız, tek şeyden emin olacaksın. O fırtınanın içinden geçtikten sonra, fırtınanın içine ayak attığındaki kişi olmayacaksın artık, aynı kişi olmayacaksın. Evet, işte kum fırtınasının anlamı bu."
fırtına geçtikten sonra nasıl atlattığınızı hatırlamayacaksınız, nasıl hayatta kaldığınızı da... ancak bir şey kesindir; fırtınadan çıktıktan sonra fırtınaya girenle aynı insan olmayacaksınız.
Kısacası, aşık olmak böyle bir şeydir işte, Kafka Tamura. Nefesin kesilecek ölçüde kendini iyi hisseden de, derin bir karanlıkta boğuşan da sen olursun. Vücudun ve ruhunla, buna dayanman gerekir.
Fakat olmuş demek, kırılıp tuzla buz olmuş bir tabakla aynıdır. Ne kadar uğraşırsan uğraş, eski haline gelmez.
“Senin anımsaman yeter. Başkalarının unutması hiç umurumda değil."
"Beni anımsamanı istiyorum. Yalnızca senin anımsaman yeter. Başkalarının unutması hiç umurumda değil."
“Yalnızlık yalnızca insanların yokluğu değildir. Amacın yokluğu, anlamın yokluğudur.”
... o kum fırtınası bittiğinde, nasıl olup da onun içinden geçebildiğini, nasıl hayatta kaldığını anlayamayacaksın. Hayır, o fırtına gerçekten bitti mi bunun bile farkına varmayacaksın. Yalnız, tek şeyden emin olacaksın. O fırtınanın içinden geçtikten sonra, fırtınanın içine ayak attığındaki kişi olmayacaksın artık, aynı kişi olmayacaksın. Evet, işte kum fırtınasının tüm anlamı da bu.
Tam olarak anlatamam, ama neredeyse mükemmel bir gülümsemeydi (...) Kendine özgü bir güneş aydınlığı...
“Bazen kaderine yön vermenin tek yolu, onu kabul etmektir.”
nasıl tavsiye ediyor musunuz ?
