İnsanlar

“İnsanların kendilerini gerçekleştirememelerinin sebebi zaman değim hayal gücü eksikliğiydi”

Asal sayılar gibi olmalısın.Gücünü kaybetmemeli,mesafeni korumalı ve etkileşimden sonra değişmemelisin.

Ve o an aşkın ne işe yaradığını anladım. Aşk hayatta kalmana yardım ediyordu.

Her gün arabayla elli kilometre yol gidiyorlar, sonra bir iki cam kavanozu geri dönüşüm kutusuna attılar diye kendilerini iyi hissediyorlar. Barıştan iyi bir şey gibi bahsedip sonra savaşı yüceltiyorlar. Öfkeye kapılıp karısını öldüren adamı aşağılıyorlar ama bomba atıp yüzlerce çocuğu öldüren kayıtsız askerlere tapınıyorlar. Paranın mutluluk getirmeyeceğini biliyormuş numarası yaptıkları halde her seferinde parayı seçiyorlar. Her fırsatta vasatlığı göklere çıkarıp başkalarının felaketlerini izlemeye bayılıyorlar. Yüz bin küsür kuşaktır bu gezegendeler ama hâlâ ne kim olduklarını, ne de nasıl yaşamaları gerektiğini biliyorlar. Hatta eskisine göre daha az biliyorlar bunları. İnsanlık kendi ellerini yiyen bir canavar. Üstelik canavarı hâlâ görmüyorlar ya da görseler bile, canavarın içinde olduklarını, canavarın molekülleri olduklarını anlamıyorlar.

Bulutu düşünüp yağmura susadım.

Kelimelerle hikayelerin insanın kendini yeniden bulması için yollar, haritalar sunduğunu keşfettim. Edebiyatın insan hayatını ve aklını kurtarabildiğine gönülden inanıyorum artık.

Diyorum ki insanları anlamak zaman alıyor çünkü onlar kendilerini anlamıyorlar. Çok uzun zamandır kıyafet giyiyorlar. Metaforik kıyafetler. İşte bunu anlatmaya çalışıyorum. İnsanlar medeniyetlerinin bedelini böyle ödemiş, medeniyeti yaratmak için gerçek benliklerinin kapılarını kapatmışlar. Bu yüzden de kaybolmuşlar, benim anladığım bu. Sanat da bu yüzden var. Kitapları, müziği, filmleri, tiyatroyu, resmi, heykeli, hepsini bunlar kendilerine, asıl kimliklerine dönen köprüler olsun diye icat etmişler. Ama ne kadar yaklaşırlarsa yaklaşsınlar sonsuza dek uzaklar artık.

“Tamam. Ama korkuyorum.” -Korkmakta haklısın. İnsanların arasındasın.

Asal sayılar güçlüdür.Başkalarına bağımlı değildir. Saftır, tamdır ve gücünü asla kaybetmez. Asal sayılar gibi olmalısın. Gücünü kaybetmemeli ,mesafeni korumalı ve etkileşimden sonra değişmemelisin...

Bilgisayardan belge silmek ile yaşam silmek aynı şey değil....

Sonradan kavrayacağım üzere, burası başka şeylerin içine sarılmış şeyler gezegeniydi. Ambalajların içinde yiyecekler. Kıyafetlerin içinde bedenler. Gülüşlerin içinde hakaretler. Her şey başka şeylerin içinde gizlenmiştir.

İnsanlar şiddet ve hırsla şekillenmiş, kibirli bir türdür. Yaşadıkları gezegeni, şu an için erişimleri olan yegâne gezegeni yıkımın eşiğine getirdiler. Ayrımlarla, sınıflandırmalarla dolu bir dünya yarattılar ama kendi aralarındaki benzerlikleri görmeyi beceremediler. Teknolojiyi insan psikolojisinin uyum sağlayabileceğinden daha büyük bir hızla geliştirdiler ve hepsinin delisi olduğu para ve şöhret için ilerletmeye çalışıyorlar.

Hiçbir şey, pes etmeyen ufacık bir umuttan daha güçlü değildir.

İnsanlar şiddet ve hırsla şekillenmiş, kibirli bir türdür. Yaşadıkları gezegeni şu an için erişimleri olan yegane gezegeni yıkımın eşiğine getirdiler. Ayrımlarla sınıflandırmalarla dolu bir dünya yarattılar ama kendi aralarındaki benzerlikleri görmeyi beceremediler.

Aşk, felaketlerin en güzeli, yok oluşların en ateşlisi.

💯

"Gariplikten korkma. Dünyadaki en iyi insanlar gariptir. Zaten sadece vasatlar ve sıkıcılar 'normal' olmaya çalışır."

"Matematikte imkansız diye bir şey yoktur. Sadece, gerçekleşme ihtimali çok düşük olaylar vardır."