İlyada

İlyada

Homeros

Yayıncı
Türkiye Is Bankasi Kültür Yayinlari
Sayfa
621
Dil
Türkçe
Yayın yılı
2001

Özet

Paris'in en güzel kadının sevgisini vaat eden büyülü elmayı Afrodite'ye vermesi, Troya'yı kuşatacak çatışmanın mitolojik başlangıcını hazırlar. Homeros'a atfedilen İlyada, Paris ile Helene'nin karşılaşmasını ve elmayı alamayan Hera ile Athene'nin öfkesini, insanların ve tanrıların aynı savaş alanında kesişen iradeleriyle birleştirir. Destan yıllarca süren Troya Savaşı'nın tamamını özetlemek yerine, büyük yıkımın içindeki sınırlı bir zaman kesitine yoğunlaşır. Bu tercih, savaşın ölçeğini tek tek kişilerin cesareti, korkusu, gururu ve kaybı üzerinden duyurur.

Yirmi dört rapsodiye ve on altı bini aşan dizeye yayılan yapı, sözlü anlatı geleneğinin tekrarlarını güçlü sahnelerle taşır. Kahramanlık, zafer arzusunun ötesinde kaçınılmaz trajedi karşısında gösterilen dirençle ölçülür. Tanrıların çekişmeleri insan kararlarını etkilerken savaşçıların seçimleri de olayların yönünü değiştirir. İlyada, Anadolu'daki Troya çevresinde kurduğu dünyayla tarih, söylence ve şiiri buluşturan; savaşın görkeminden çok insan üzerindeki bedelini öne çıkaran kapsamlı bir destandır. Dar zaman kesiti, her karşılaşmanın ahlaki ağırlığını büyütür ve savaşı tek bir zafer öyküsünden daha karmaşık, daha insani gösterir.

Bu kitap hakkında gönderiler

Bookspace topluluğundan 5 gönderi

Alperen@dennoch!· 8ay🇹🇷

20li yaşların başında ahlaki değerlerini achilleus ve hektör üzerinden kurma ikilemi

8
Alp Demir@alpd· 8ay🇹🇷

Baksana, onun kara yüreği hep öfkeli ne ilerisini görür, ne gerisini.

6
Ömer Avşar@omerikb· 10ay🇹🇷

Sonra, yıldırım kalkanlı Zeus’un kızı Athena, bıraktı yumuşak giysisini Babasının eşiğine – kendi elleriyle dokuduğu zengin işlemeli kumaşı – giyindi şimşekler efendisinin savaş zırhını, kuşandı yüreği parçalayacak çarpışmalar için yapılmış zırhını, omuzlarına astı püskülleri korku saçan kalkanını… …Ve sonra, kaşlarının üstüne yerleştirdi altın miğferini Athena, dört çıkıntıyla süslenmiş, iki boynuzla çatallı, yüz şehirden savaşçıların işlendiği görkemli miğferini. Alev alev yanan savaş arabasına bastı ayaklarını Pallas, ve kavradı mızrağını.

6
Hüseyin Aktepe@silencesperfect· 2ay🇹🇷

Sana bir sır vericem bunu tapınakta öğretmiyorlar.Tanrılar bizi kıskanıyor,kıskanıyorlar çünkü biz ölümlüyüz.Çünkü her an son anımız olabilir. Ölümlü olduğumuz için her şey çok daha güzel. Akhilleus

2
Demir@aleksandria· 7ay🇹🇷

Söyle Tanrıça! Peleusoğlu Akhilleus’un öfkesini söyle!

1

Senin Gibi Okuyan Biriyle Tanışmaya Hazır mısın?

Uygulamada oku

Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş

Uygulamayı indir