Bade Saba@badesaba· 8ay🇹🇷
"Durmamın imkânı yoktu. Ben Fahrenheit 451'i yazmadım, o beni yazdı."
9
Guy Montag'ın itfaiyecilik yaptığı dünyada yangın söndürmek yerine yasaklanan kitapları bulup yakmak esastır. Kitapların insanlarda anlaşmazlık ve mutsuzluk yarattığı ileri sürülür; okuyan ve saklayanlar Mechanical Hound adlı ölümcül izleme aracıyla takip edilir. Ray Bradbury, Fahrenheit 451'de sansürü yalnız devlet buyruğu olarak değil, düşünmekten uzaklaşmış bir toplumun alışkanlığı olarak gösterir.
Duvarları kaplayan ekranlar, sürekli akan yüzeysel eğlence ve kulağa yerleştirilen küçük aygıtlar, insanların sessizlikle ve kendi sorularıyla karşılaşmasını engeller. Hızlı araçlar ve sakinleştiriciler gündelik hayatı uyuştururken kitaplar, farklı deneyimlerin ve rahatsız edici fikirlerin taşıyıcısı hâline gelir. Montag'ın işiyle kurduğu ilişkinin sarsılması, kişisel uyanış ile düzenin talep ettiği uyum arasındaki temel gerilimi açar. Kitap yakmanın sıradan bir görev sayılması, şiddetin gündelik rutine nasıl dönüşebildiğini de gösterir.
Bradbury'nin distopyası teknolojiyi tek başına suçlamaz; teknolojinin merakı bastırmak ve ilişkileri yüzeyselleştirmek için nasıl kullanılabildiğine bakar. Ateş hem yok etmenin hem de dönüşüm ihtimalinin simgesi olarak anlatı boyunca anlam değiştirir. Bu dünya, okura hangi kitapların korunması gerektiğinden önce, bir toplumun neden karmaşık düşüncelerden vazgeçmeyi seçebileceğini sordurur. Montag'ın kuşkuları da bireysel hafıza ile toplu unutma arasındaki mücadeleyi kişisel bir düzleme taşır.
Bookspace topluluğundan 12 gönderi
"Durmamın imkânı yoktu. Ben Fahrenheit 451'i yazmadım, o beni yazdı."
"Dikkat ettin mi, bugünlerde insanlar birbirilerini nasıl incitiyorlar?"
"Kitap her yerdedir. İnsanların kafalarında saklıdır!"
Mutlu olmak için her şeyi bilmek zorunda değilsin.
"Kitapları yakmaktan daha ağır bir suç varsa, o da onları okumamaktır."
“İnsanlar hiçbir şeyden bahsetmiyor. “ “Ah, bir şeylerden bahsediyorlardır mutlaka!” “Hayır,hiçbir şeyden bahsetmiyorlar. Genellikle bir sürü araba veya giysi markası ya da yüzme havuzu firması sayıp,ne güzel diyorlar! Ama hepsi aynı şeyleri söylüyor ve kimse kimseden farklı bir şey söylemiyor.”
“Bizim rahat bırakılmaya ihtiyacımız yok. Ara sıra bir şeylerden gerçekten rahatsız olmamız gerekiyor.”
451 uydurma bir sayı değil. Fizik sabiti de değil. Bradbury sayıyı bir itfaiyeciye sormuş. Kâğıdın kendiliğinden tutuşma aralığı 218–246 °C; 451 °F tam ortası. Romanda kitapları yasaklayan kimse yok, nedeni blogumuzda. 🔗 bookspace.co/tr/blog/fahrenheit-451-konusu-ve-451-derece
Kitaplar bize ne yapacağımızı söylemez; düşünmemizi sağlar.
"Yaktığın kitapları hiç okuduğun olur mu?"
"Bir kültürü yok etmek için kitapları yakmak zorunda değilsiniz. İnsanların onları okumasını durdurmanız yeterlidir."
Bir insan kaç kez dibi vurup da yaşamayı sürdürebilir?
“Öyle bir çağda yaşıyoruz ki çiçekler bereketli topraklarda iyi yağmurlarla büyümek yerine çiçeklerden beslenerek yaşamaya çalışıyor.”
“Her şeyi görmek istiyorum ve içime girecek şeylerin hiçbiri ben olmayacak olsa da, bir süre sonra hepsi içeride bir araya gelecek ve o zaman ben olacak.”
“Belki kitaplar bizi mağaradan biraz çıkarabilir. Belki hep aynı, lanet olası, çılgınca hataları yapmaktan alıkoyabilirler bizi!”
“Bir kadının yanan bir evde kalmasına yol açtıklarına göre, kitaplarda bir şeyler olmalı... hayal edemeyeceğimiz bir şeyler; orada bir şeyler olmali. İnsan bir hiç uğruna kalmaz.”
“birçok şey hakkında neden diye sorarsan ve bunu sürdürürsen sonunda epey mutsuz olabilirsin”
“Bir grup insanı bir araya getirip de konuşmalarına izin vermemek sosyallik değil bence;”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
