Paperback. 13,50 / 19,50 cm. In Turkish. 162 p. Kimi sevsem, onun hep uzakta bir sevdigi vardi, unutamadigi ilk aski ya da onu terk edip giden sevgilisi... Kimi derinden sevsem, o bir baskasini derinden hatirlardi. Öylesine çok sevdim ki onlari, baskalarina duyduklari sevgiyi anlatmalarini sessizce, içim aciyla kanayarak dinledim. Beni yitirmekten hiç korkmadilar; çünkü onlara göre fazla iyiydim; bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden. Beni terk edenlerden tek bir istegim olurdu. "Ne olur, bir daha beni aramayin! Çünkü ben kolay unutamiyorum. Çünkü ben size duydugum o akil disi ask yüzünden keder bahçemi dagitiyorum. Çocuklugumun o güzel bahçesini." Böyle derdim onlara ama yine de ararlardi beni... Soluksuz ve umutsuz kaldiklari bir gece mutlaka akillarina ben gelirdim... O, yedek sevgili!...
Bookspace topluluğundan 5 gönderi
"Bak, sen çok iyi birisin ama bilmediğin çok şey var!..." Neydi bilmediğim?.. İyi olduğum için mi, hep koşulsuz sevdiğim, sevdiğim insana kendimi bütünüyle adadığım için mi kaybediyorum durmadan... İnsanların kaç yüzü vardı? Bu yüzler nerelerde ve nasıl gizleniyordu?
ama o sıkıldı benden, birdenbire hem de ben ona tam kendimi açmışken; nasıl olduysa sıkıldı benden...
Kazanmak...Ne ürkütücü bir kelime?.. Benimde dilime bulaşmıştı işte... Sevgide kazanmak diye bir şey olabilir miydi?.. Ne adına... Niye kazanmak... Sevgi, boyun eğmektir bir anlamın önünde... Sevgi, bir yücelişin içinde erimektir.
Aşkım için kalbime kötülük sokmamıştım, bu yüzden kaybettiğim söylenmişti.
"Gitmesen olmaz mı? Sana çok ihtiyacım var!" "Gitmek zorundayım... Bak, sen çok iyi bir insansın ama bilmediğin çok şey var!.." Ansızın sesler kesildi... Sessizlik ölüm biriktirdi... İnsanlar böylesi sessizliklerde birini yaralar ve öldürürdü... Hiç kan akmazdı... Hiçbir çığlık duyulmazdı... "Bak, sen çok iyi bir insansın ama bilmediğin çok şey var!.."
