Cinselliğin Tarihi

Michel Foucault, Cinselliğin Tarihi'nde cinselliği yalnız bastırılmış doğal bir dürtü olarak gören yaygın anlatıyı sorgular. Ona göre modern toplum, cinsellik hakkında susmaktan çok onu konuşmaya, sınıflandırmaya ve bilgi nesnesine dönüştürmeye yönelmiştir. Tıp, hukuk, eğitim ve gündelik itiraf pratikleri içinde üretilen söylemler, neyin normal ya da sapkın sayılacağını belirlerken bireyin kendisini bir “özne” olarak tanıma biçimini de kurar. Bu yaklaşım, özgürleşmenin sadece yasakları kaldırmakla gerçekleşeceği düşüncesini tartışmaya açar.

Çalışmanın temel eksenlerinden biri bilgi ile iktidarın birbirinden ayrı işlememesidir. İnsanların arzuları hakkında gerçeği söylediğini düşündüğü anlar bile kurumların, uzmanlıkların ve tarihsel kategorilerin etkisini taşır. Foucault bu nedenle cinselliğin tek çizgili bir baskı öyküsü yerine, farklı dönemlerde değişen hakikat oyunları ve yönetim teknikleri içinde incelenmesini önerir. Bireyselleşmenin otomatik olarak özgürleşme anlamına gelip gelmediği de bu çerçevede yeniden sorulur.

Felsefe ile toplumsal tarihi buluşturan inceleme, okuru kendi kimliğini açıklamak için kullandığı kavramların nasıl ortaya çıktığını düşünmeye çağırır. Yoğun ama kışkırtıcı çözümleme, beden, arzu ve iktidar arasındaki ilişkiye hazır cevaplar vermek yerine bu ilişkinin tarihsel koşullarını görünür kılar.