Bizim Can

Can, annesi, babası, büyükannesi ve kardeşi Cem'le birlikte yaşayan; okulunu, arkadaşlarını ve öğretmenini dikkatle gözleyen meraklı bir çocuktur. Yavuz Bahadıroğlu, Bizim Can'da gündelik hayatın küçük olaylarını bir çocuğun öğrendikleriyle bir araya getirir. Ev ile okul arasında geçen günler, Can'ın hem kendi davranışlarını hem de çevresindeki insanların seçimlerini anlamaya çalıştığı bir deneyim alanına dönüşür.

Ailesinin rehberliği, hazır cevaplar vermekten çok karşılaştığı durumları değerlendirmesine yardım eder. Kardeşiyle ilişkisi, arkadaşlıkları ve sınıftaki deneyimleri paylaşma, sorumluluk, dürüstlük ve empati gibi konuları somutlaştırır. Can başkalarının hayatlarını izlerken herkesin aynı imkânlara ve duygulara sahip olmadığını fark etmeye başlar.

Günlük biçimi, olayları yetişkin bir anlatıcının uzaktan hükmü yerine çocuğun yakın bakışıyla aktarır. Can'ın tuttuğu notlar, yanlış anlamalara, sorulara ve küçük sevinçlere yer açar. Öğrenme süreci kusursuz davranmak üzerinden değil, yaşananları yeniden düşünmek ve gerektiğinde tutum değiştirmek üzerinden ilerler.

Bizim Can, çocukların tanıdığı aile ve okul ortamını değerler eğitimiyle buluşturan sıcak bir anlatıdır. Bahadıroğlu, öğütleri olayların içine yerleştirerek Can'ın dünyasını hareketli tutar; kitabın odağında çevresine dikkat eden bir çocuğun adım adım gelişen muhakemesi bulunur.