Biz ki Bir Sahipsiz Hatırayız: Bir Turgut Uyar Portresi

Icli, kirilgan bir cocuktur. Cok kucukken, daha o zamanlarda 'ben sikintiliyim' der gibi bakar fotograflarda. Uzun yolculuklara hazir bir yuzu vardir. Ece Ayhan'a gore, ilkokul doneminde cektirdigi butun fotograflarda, sanki az once aglamis gibidir.Dogustan yakisiklidir; ancak yakisikliligina aldirmaz, dibine dek mutsuzdur bu dunyada. Temel bakis acisi, karamsarliktir. 'Papatya gibi yalnizdi'r, 'kus yemi gibi yalnizdi'r. Terme ve Posof'ta kalir uzun sure. Ilhan Berk'e gore, Posof'ta 'Siir daglardan Banerhev koyune inmistir. Ceketi ve atin dizginleri yagmur altindadir.' 'Adi bir beyazlik. Siginak kendine. Kendi kulune.' Butun mumkunlerin kiyisinda, bir sargin umut yakalar, onu kusanir; serin mavi bir gokyuzu bulur onu kusanir; denize dogru sokaklar gorur onu kusanir.