Ibrahim Asir, Sale pazarlarindan icinde bir dunya tasiyan, sacaklanmis, eski sepetiyle gelirdi. O sepetten neler cikmazdi ki… Kiyinin sesleri, Berberî takilarinin en iri, en goz alicilari, Fatma Anamizin elini temsil eden, gumusten el bicimi hastalara sifa nazarlik… Hani sen hastalaninca alnina korlardi da, o musfik el, serin serin oksardi alnini. Cocuk ugultulari, sekerlemeler, pembe, yesil, kahverengi helvalar, belki bir kgida sarili sabbakiye tatlisi, aksam serinlikleri, istiridye kabuklari, Endulusî sarkilar, karsiliksiz iyilikler… Sepetin icinde gorebildiklerim. Sonuncusu, en buyuk ikram.. Beyaz Bir Kiyi, bir romanin ayri ayri bolumleri de diyebilecegimiz, ayni zamanda bagimsiz hikyelerden olusuyor. 1994 yilinda Fas'a giden Sevinc Cokum, bu ulkeyi tarihi, cografyasi, sosyal hayati, kultur ve sanatlari acisindan tanidiktan sonra Beyaz Bir Kiyi'yi yazmaga karar verdi. Magrib'in kendisine has kokusunu, rengini, ruhunu eserine katan Cokum, masalsi bir hikyeyle yola cikiyor.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
