Isaac Asimov, Ben Robot’ta robotların insanlarla kurduğu ilişkiyi dokuz bilimkurgu öyküsü üzerinden inceler. Öyküleri bir arada tutan Üç Robot Kanunu, makinelerin insana zarar vermemesini, insan emirlerine uymasını ve önceki kurallarla çatışmadığı sürece kendi varlığını korumasını öngörür. Açık görünen bu ilkeler, farklı koşullarda karşılaştıkları yorum sorunlarıyla anlatıların temel gerilimini yaratır. Her öykü, aynı kuralların yeni bir durumda nasıl beklenmedik sonuçlar doğurabileceğine bakar.
Koleksiyon, konuşma yetisi bulunmayan ilk örneklerden insanlığın iyiliğini gözeten daha gelişmiş makinelere kadar bir robot tarihi kurar. Robotların davranışları teknik bir mesele olmanın ötesinde sorumluluk, itaat, güvenlik ve karar verme sorularını gündeme getirir. İnsanların verdiği emirler ile kanunların öncelik sırası arasındaki çatışmalar, mantığın her durumda kolay bir çözüm üretmediğini gösterir.
Asimov’un yaklaşımı, robotu yalnız korku uyandıran bir tehdit olarak ele alan anlatılardan ayrılır. Makinelerin nasıl düşündüğü kadar onları tasarlayan ve kullanan insanların niyetleri de sorgulanır. Ben Robot, bilimkurguda robot karakterinin ciddiye alınmasına katkı sunan bu öykülerle teknoloji ve etik arasındaki ilişkinin kalıcı sorularını işler.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi
Üç Robot Yasası 1. Bir robot, bir insana zarar veremez. Ya da hareketsiz kalarak bir insanın zarar görmesine neden olamaz. 2. Bir robot, insanların verdikleri emirlere uymak zorundadır. Ancak bu tür emirler Birinci Yasayla çeliştiği zaman durum değişir. 3. Bir robot, Birinci ve İkinci Yasalarla çelişmediği sürece varlığını korumak zorundadır. Robotik El Kitabı 56. Baskı. M.S. 2158
"Fakat bazen sıradan olanı görmek daha zordur. İnsanlar, 'burnunun ucundaki şeyi ' görememekten yakınır. İyi de, karşında bir ayna yoksa burnunun ne kadarını görebilirsin ki?"
“İnsanlar kendilerinden daha akıllı makineler yaptıklarında, asıl sınav o makineler değil, insanların kendileridir.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
