Ocak birden kopurmeye baslamis, oturup Vahsetin Cagrisi'ni okudugum agir kadife koltuk kivilcim icinde kalmisti. Etrafa yayilan kule aldirmamis, kitabi kucuk calisma masamin ustune birakarak kalkip perdeyi aralamistim. Kasaba kar altindaydi. Oyleydi ki, -halk boyle gecelerde yag lambalarini yakmanin ugursuzluk getirecegine inanirdi- geceyi yalnizca kar aydinlatiyordu. Sanirsin ay yere inmis. Fakat cok surmedi; once durup durup tozan hava birden isi inada bindirdi ve surekli, korkunc bir ruzgr basladi. Cam agaclarinin dallarinda birikmis karlar topak topak savruluyordu. Yine bu karanlik ve insana benzerlikleriyle bizi urkuten agaclarin igneleriydi. Bu igneler sanirsin bir kar ordusu. Durup durup yaylar gerilerek. Boylece firtina dinlemez bu yaman oklar sayesinde. Ne ki boyle bir dusmani ele gecirmek nasil mumkun olsun. Firtinayi bir sure izledikten sonra, cikip atimin yanina gitmem gerektigini dusundum. "Kendine ozgu yazinsal bir dunya kurar Faruk Duman; herkesten cok baska ama bir o ka
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
