Ve Bir Pars, Hüzünle Kaybolur

Faruk Duman’ın Ve Bir Pars, Hüzünle Kaybolur romanı, yüksekokulu yarıda bırakıp askerliğini tamamlayan genç bir adamın annesinin ölümünden sonra çocukluğunun kasabasına dönmesiyle başlar. Geçmişe dönüş, ona hazır bir aidiyet duygusu sağlamaz. Günlerini ormanda dolaşarak ve doğanın en küçük seslerini dinleyerek geçirir; insanlardan uzaklaştıkça çevresindeki canlı dünyaya daha dikkatli bağlanır. Bu sessiz düzen, ormanda bir parsla ve çocukluk aşkı Ceren’le karşılaşmasıyla değişir. Pars, yalnızca nadir bir hayvan değildir. Parçalarını ormanın dört bir yanına bırakmış gibi her yerden gören, duyan ve koklayan bir varlık olarak genç adamın hafızasına ve parçalanmış benliğine ayna tutar. Ceren’in yeniden ortaya çıkışı da çocukluk ile bugün arasındaki mesafeyi görünür kılar. Roman, kayıp, dönüş ve sevgi duygusunu doğanın tekinsiz varlığıyla iç içe geçirir. Duman’ın anlatısında orman pasif bir dekor değil, karakterlerin düşüncelerini yönlendiren canlı bir alandır. Ve Bir Pars, Hüzünle Kaybolur, annesinin yokluğu ve geçmişin izleriyle baş etmeye çalışan bir gencin kasaba, orman ve çocukluk aşkı arasında kendine yeni bir yön aramasını şiirsel, duyusal ve hüzünlü bir dille anlatır.