Aylin Balboa, Ateş Sönene Kadar'da geçmişin yükünü taşıyan ve gelecekle kavga etmeye hazırlanan insanların öykülerini bir araya getirir. Beklemek, kaybetmek ve yola çıkmak farklı anlatılarda yeniden görünür. Kimi kişiler rüyalarında bir havuzda boğulur, kimileri gidip dönmeyenlerin boşluğuyla yaşar; bazılarıysa yüreklerindeki ateşi söndürmek umuduyla hareket eder.
Kitaptaki acı tek bir kişisel yaraya kapanmaz. Yeri doldurulamayan kayıplar ile kitle halinde ölümler aynı karanlık ufukta buluşur. Kargaların kara yüzleri ve katran kanatları bu atmosferin tekrar eden imgelerinden biridir. Bekleyişin sona ermesini isteyen ses, ölüm ihtimalini bile bitmeyen belirsizlikten daha katlanılır görebilir. Böyle anlarda geçmişle hesaplaşmak, geleceğe güvenle bakmaktan çok ona doğrudan meydan okumaya dönüşür.
Balboa'nın bıçkın ve muzip anlatımı, ağır meseleleri tekdüze bir kedere teslim etmez. Boğazda düğüm bırakan sahnelerin yanında beklenmedik, kimi zaman taşkın bir kahkaha belirir. Duygu geçişleri, yasın yalnız sessizlikten oluşmadığını ve insanın acıyla baş etmek için farklı seslere ihtiyaç duyduğunu gösterir. Ateş Sönene Kadar, kaybın ardından yürümeyi sürdüren kişilerin kırılganlığını ve direncini öykü formunda yan yana getirir.
Bookspace topluluğundan 4 gönderi
Tamamen karga tüyleriyle kaplı olmaktan hoşlanmıştım bile. Bir sürü kargadan müteşekkil koca bir karga gibi hissediyordum. İnsan olmaktan iyi gibiydi o anda. Ben halen pençelerindeyken yine hep birlikte kanat çırpmaya başladılar. Gıdıklanıyordum. Onlar kanat çırptıkça ben hafifliyordum. Ayaklarımın yerden kesildiğini hissettim. Yavaş yavaş havalandık. Aklımın içinde uçan balonlar.
Pavyonlara düştüğümüzden tutun da birilerine metreslik yaptığımıza varana kadar. Başımıza ne geldiğini bilmiyorlardı fakat orospu olduğumuzdan emindiler. Bu konunun uydurulan her detayı dişlerini kamaştırdığı sürece hakkımızda konuştular. Sonra kasabada ilgilerini çeken başka bir dedikodu konusu çıkınca bizi unuttular. Gerçekten de kurtulduk hepsinden.
Ailesi Gamze’ye hiç de onu seviyormuş gibi davranmıyordu. Bizimkilerin beni sevip sevmediklerini de bilmiyordum. Allah ve peygamber sevgisi dışında bir sevgi hakkında konuşulmazdı bizim evde. Biz de Gamze’yle birbirimizi severek telafi etmeye çalıştık sanırım hep bir şeyleri.
İyiden iyiye boğulmaya başladığım işyerinde, ertesi güne yetişmesi gereken bir projenin orta yerindeydim. Cep telefonum çaldı, tanımadığım bir numara. Açar açmaz karşımdaki ses, “Ölmüş,” dedi. Bunu duyduğum an, arayanın Gamze olduğunu da, ölmüş diye bahsettiği kişinin babası olduğunu da hemen anladım. Hiçbir şey hissedemedim. Bu günün gelmesini hep beklemiştim.
“Ailesi Gamze’ye hiç de onu seviyormuş gibi davranmıyordu. Bizimkilerin beni sevip sevmediklerini de bilmiyordum. Allah ve peygamber sevgisi dışında bir sevgi hakkında konuşulmazdı bizim evde. Biz de Gamze’yle…”
“Pavyonlara düştüğümüzden tutun da birilerine metreslik yaptığımıza varana kadar. Başımıza ne geldiğini bilmiyorlardı fakat orospu olduğumuzdan emindiler. Bu konunun uydurulan her detayı dişlerini kamaştırdığı sürece…”
“İyiden iyiye boğulmaya başladığım işyerinde, ertesi güne yetişmesi gereken bir projenin orta yerindeydim. Cep telefonum çaldı, tanımadığım bir numara. Açar açmaz karşımdaki ses, “Ölmüş,” dedi. Bunu duyduğum an, arayanın…”
“Tamamen karga tüyleriyle kaplı olmaktan hoşlanmıştım bile. Bir sürü kargadan müteşekkil koca bir karga gibi hissediyordum. İnsan olmaktan iyi gibiydi o anda. Ben halen pençelerindeyken yine hep birlikte kanat çırpmaya…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
