Aşksız İlişkiler

Samuel Beckett'ın Aşksız İlişkiler kitabı, Belacqua Shuah çevresinde birbirine bağlanan öyküler aracılığıyla gençlik, arzu ve başarısızlık deneyimlerini izler. Dublin'in gündelik ortamlarında dolaşan Belacqua, eğitim, iş, dostluk ve romantik yakınlık karşısında sürekli geri çekilen, uyumsuz bir figürdür. Öykülerde büyük olaylardan çok yarım kalan karşılaşmalar, yanlış anlaşılmalar ve tuhaf toplumsal törenler öne çıkar. “Dante ve Istakoz” gibi metinlerde yüksek kültür göndermeleri sıradan sıkıntılarla yan yana gelir; Beckett'ın sonraki eserlerinde belirginleşecek kara mizahın ve bedensel kırılganlık duygusunun ilk biçimleri görülür.

Kitap, bağımsız öykülerden oluşsa da Belacqua'nın tekrar eden varlığı ona gevşek bir gelişim çizgisi kazandırır. Anlatıcı, kahramanın kendine acımasını onaylamak yerine entelektüel gösterişi, duygusal ataleti ve çevresine karşı duyarsızlığı ironiyle açar. İlişkilerdeki “aşksızlık” romantik eksiklikle sınırlı değildir; insanların birbirine ulaşmasını engelleyen dil, alışkanlık ve benmerkezcilik de bu başlık altında toplanır. Aşksız İlişkiler, Beckett'ın olgun dönemindeki yalın sahne dünyasından önce, yoğun göndermeler ve gençlik enerjisi taşıyan bir anlatı laboratuvarı kurar; komik görünen gündelik kazaların altında yalnızlık ve ölüm bilgisini sürekli hissettirir.