Apartman

Emile Zola’nın Apartman romanı, taşradan Paris’e gelen Octave Mouret’nin Rue de Choiseul’deki gösterişli bir binaya yerleşmesiyle açılır. Mimar Campardon yeni kiracıya Josserand, Vabre ve Pichon ailelerini saygın komşular olarak tanıtır; merdivenlerin ön cephesindeki düzen, kapılar kapandığında ortaya çıkan borçlar, evlilik pazarlıkları ve sadakatsizliklerle hızla çatlar. Octave mağazacılık kariyerini ilerletmeye ve varlıklı bir ilişki kurmaya çalışırken binadaki kadınlar, kocalar, hizmetçiler ve akrabalar birbirlerinin sırlarını hem saklar hem kullanır. Hizmetçilerin arka merdivendeki konuşmaları, üst katların nezaket diline sert bir karşı ses verir.

Zola apartmanı yalnız olayların geçtiği dekor olarak kullanmaz; katlar ve geçitler sınıf düzeninin işleyen bir kesitine dönüşür. Sokaktan görünen temiz cephe ile içerideki ekonomik ve cinsel pazarlıklar arasındaki fark, burjuva ahlakının seçici niteliğini açar. Kadınların iyi bir evlilik yapma baskısı, erkeklerin ticari yükselme arzusu ve hizmetçilerin güvencesiz emeği aynı yapıda birbirine bağlanır. Apartman, çok sayıda karakteri tek binada dolaştırarak “saygın aile” görüntüsünü natüralist gözlemin ve keskin toplumsal hicvin nesnesine çevirir.