
Hiçbir şey hissetmiyorum. Ama bu bir hissizlik değil, farklı bir tür acı: Hiçlik acısı. Ruhumun yorgunluğu, sanki varlığımın bütün kemiklerini kırmışlar gibi bir his veriyor.

Bir akşam yemeğinin ardından sohbet eden iki arkadaştan biri, hem banker hem anarşist olduğunu söyler. İlk anda bağdaşmaz görünen bu iki kimliği savunurken bankerliği uygulanabilir tek anarşist eylem olarak tanımlar. Konuşma ilerledikçe karşısındaki kişi, zenginlik ile özgürlük arasındaki ilişkinin nasıl kurulabileceğini sorgular. Banker ise düşüncesini adım adım açıklamak, kendi hayatının anarşist ilkelerle çelişmediğini kanıtlamak için mantıksal bir savunma geliştirir. Diyaloğun gerilimi, bu akıl yürütmenin ikna edici görünmesiyle taşıdığı açık çelişki arasından doğar.
Fernando Pessoa, Anarşist Banker'de antik felsefe diyaloglarının soru-cevap yöntemini modern burjuva toplumuna uygular. Bankerin sözleri, para biriktirmeyi ve bireysel ayrıcalığı özgürleşme diliyle yeniden adlandırırken toplumsal adaletsizliklerin nasıl meşrulaştırıldığını gösterir. İnce alay, karakteri basit bir karikatüre dönüştürmez; okuru her savın varsayımını dikkatle izlemeye zorlar. Anlatı, paranın iktidarını ve ideallerin kişisel çıkara uyarlandığında geçirdiği dönüşümü tartışır. Pessoa'nın sağlığında yayımlanan tek anlatı olan Anarşist Banker, kısa hacminde siyaset, ekonomi ve bireysel özgürlük üzerine keskin bir düşünce deneyi kuran; çelişkiyi mizah ve zekice muhakemeyle açığa çıkaran felsefi bir novelladır.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi

Hiçbir şey hissetmiyorum. Ama bu bir hissizlik değil, farklı bir tür acı: Hiçlik acısı. Ruhumun yorgunluğu, sanki varlığımın bütün kemiklerini kırmışlar gibi bir his veriyor.

Anarşizme bambaşka bir pencereden bakış açısı, muhteşem......
“Asıl mesele zeka değil eylemdi”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş