
Hasret Kalmışız, Yüreği Güzel İnsanlara...

Cemal Süreya’nın hazırladığı 100 Aşk Şiiri, Türk şiirinde aşkın, sevginin ve lirizmin izini süren bir antolojidir. Seçkide yer alan şiirler, tek tek şairlerin sesini korurken onların aşka yaklaşımındaki genel eğilimleri de resmeder. İkinci Yeni’nin öncü ve kurucu şairlerinden Süreya, edebiyatın farklı dönemlerinden özel kalemleri ortak bir duygu tarihi içinde buluşturur.
Antoloji, Divan şiirinin geniş zamanı içinde dönen aşk anlayışından uzaklaşan modern Türk şiirine odaklanır. Özellikle 1923 ve 1940 sonrasında yazılmış şiirlerin taşıdığı perspektif, aşkın değişen söyleyişlerini göstermeye yardımcı olur. Süreya’ya göre aşkın büyük bir tutku olarak şiire akması Yahya Kemal ve Ahmet Haşim’le belirginleşir. Sonraki kuşaklar bu damarı yeni yollar bularak genişletir.
Şiirin kendi yatağında akarken nasıl dal budak sardığı, seçilen metinlerin yan yana gelişinde izlenir. Aşk bazen yoğun bir lirizm, bazen değişen toplumsal ve estetik duyarlılıklarla biçimlenen bir arayış olarak görünür. Cemal Süreya’nın editoryal bakışı, yüz şiiri sıralamakla kalmayıp modernleşen Türk şiirinin aşka verdiği farklı cevaplar arasında tarihsel ve duygusal bir bağ kurar.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi

Hasret Kalmışız, Yüreği Güzel İnsanlara...

Yeşil pencerenden bir gül at bana, Işıklarla dolsun kalbimin içi. Geldim işte mevsim gibi kapma. Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş