
ve insan en çok kimde kaldıysa en çok orali oluyor.

Cemal Süreya'nın Göçebe kitabı, şairin 1960'ların ortasında kurduğu yoğun ve hareketli şiir evrenini bağımsız bir bütün olarak sunar. İlk kez 1965'te De Yayınevi tarafından yayımlanan eser, daha sonra Sevda Sözleri içindeki yerini almış olsa da kendi dönemsel kimliğini korur. Birincil şiir metinleri, gündelik hayatın ayrıntılarını aşk, beden, şehir ve dilin beklenmedik çağrışımlarıyla yan yana getirir; başlık da sabit bir konumdan çok sürekli değişen bir duygu ve düşünce hâlini çağırır.
Kitaptaki şiirler tek bir öykü izlemez; kısa sıçramalar, imge yoğunluğu ve konuşma diline yaklaşan ritim aracılığıyla birbirine bağlanır. Cemal Süreya'nın İkinci Yeni içindeki özgün sesi, soyut çağrışımı somut ayrıntıyla dengelerken kişisel ve toplumsal gerilimleri aynı şiir alanında buluşturur. Kitabın 1966 Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü'yle anılması, yayımlandığı dönemdeki karşılığını da belgeler. Şiirlerin hareketi, kesin açıklamalardan çok çağrışımlar arasında kurulan gerilime dayanır. Bu yönüyle eser, toplu şiirler içindeki bir bölüm olmanın ötesinde, şairin biçim ve duyarlık arayışında belirgin ve kalıcı bir eşik oluşturur.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi

ve insan en çok kimde kaldıysa en çok orali oluyor.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş