4 kitap
Pascal Mercier'nin romanları kimlik, dil, hafıza, pişmanlık ve başka türlü yaşanabilecek bir hayat fikri çevresinde ilerler. Lizbon'a Gece Treni, alışılmış düzenini terk eden bir kişinin yabancı metinler, geçmiş ilişkiler ve siyasi hafıza aracılığıyla kendini yeniden okumasını izler. Yolculuk, coğrafi hareketten çok, başkasının kelimelerinde kendi eksik hayatını görme deneyimine dönüşür.
Lea, sevgi, yetenek ve ebeveynlik isteğinin kontrol ile kayıp arasındaki gerilimini büyütür. Sahnede ölüm roman, sahne ile gerçek hayatın sınırlarını sorgularken Sözlerin ağırlığı, dilin bir kararı ve benlik duygusunu nasıl değiştirebildiğine odaklanır. Mercier'de düşünce, olay örgüsünü durdurmaz; karakterlerin seçimlerini daha keskin hâle getirir.
