Gogol'un en unlu oykulerinin yer aldigi bu kitap her yastan okurun zevkle okuyacagi bir klasik.Ince Kapak: Sayfa Sayisi: 223Baski Yili: 2016e-Kitap: Sayfa Sayisi: 185Baski Yili: 2010Dili: TurkceYayinevi: Is Bankasi Kultur Yayinlari
Bookspace topluluğundan 4 gönderi
psikotik kopuşun toplumsal yabancılaşma ve statü anksiyetesi birleşince benlik bütünlüğünün çökmesinin nasıl da değersizlik duygusunun bir telafi mekanizması olarak işlevselleştiğinin edebiyattaki en iyi örneği. insan gerçekliği feda edebiliyor ama o insanın "beni neden bu kadar eziyorlar? ben de bir insanım!" haykırışı bütün gerçekliğini koruyor.
"Hayır artık dayanacak gücüm kalmadı. Tanrım! Neler yapıyorlar bana! Kafama buzlu sular akıtıyorlar! Beni dinlemiyorlar, neler çektiğimi görmüyorlar. Ne yaptım ben onlara? Niçin çektiriyorlar bana bütün bu acıları? Benden, benim gibi garip bir insandan ne istiyorlar? Ben ne verebilirim ki onlara? Neyim var ki. ne vereyim? Onların bana çektirdiği bu acılara katlanacak gücüm yok, başım cayır cayır yanıyor, her şey gözlerimin önünde fırıl fırıl dönüyor. Kurtarın beni! Alın beni bunların elinden!" "Şu ötelerde usul usul ağaran ev benim evim mi? Ya pencerenin önünde oturan kadın... annem mi? Anacığım, kurtar bu perişan oğlunu! Onun ağrılı başçağızına gözyaşlarını damlat! Bak neler çektirdiler oğulcuğuna! Zavallı oğulcuğunu bağrına bas, anacığım! Ona bu dünyada yer yok! Her yerden kovup kovalıyorlar onu. Anacığım! Şu zavallı yavruna acı!.. Birden aklıma geldi... Cezayir beyinin tam burnunun altında koca bir beni olduğunu biliyor muydunuz?"
“İnsan, anlaşılmadığını düşündüğü an deliliğe bir adım daha yaklaşır."
"Demek iffet terk ettimi insanı, akıl da terk ediyordu."
