
Her sey boyleyken, hl aramizda sevgi varken bitirmeliydik. Belki o zaman taze ve yipranmamis olarak; sandik iclerinde, kitap aralarinda saklayabilirdik aski...Zaten hep iki yuzu yok muydu gercegin? Insanlar koyduklari kurallarla benliklerini sinirlarken, anahtari zaten kendilerinde olan hapishaneden kacarak islemiyorlar miydi en buyuk suclari? Icine konulan acinin dozundaydi sir. Beynin bir oyunuydu ama yine de insana ait en ozel duyguydu ask... Kazanmaliydi...Zaten ne kadar huzun ve imknsizlik varsa, "Ask O Kadar Ask" degil miydi?
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!