Yetenekli çocuğun dramı

"eğer ben karşınıza huysuz, suratsız kötü düşünceler besleyen, öfkeler ve kıskançlıklar içinde, şaşkın halimle gelseydim ne olurdu? bana olan sevginizden eser kalırmıydı? ben aynı zamanda işte tam böyle biriydim. bu aslında beni sevmediğiniz, sadece size benmişim gibi gösterdiğim o çocuğu sevmiş olduğunuz anlamına gelmez mi? terbiyeli, güvenilir, her şeyi gözünüzden okuyan, anlayışlı sorun çıkarmayan bir çocuk;aslında çocukluğunu yitirmiş olan bir çocuk... peki benim çocukluğuma ne oldu? onu benden çalmadınız mı? artık geri dönemem, yitirdiğim çocukluğumu geri yaşayamam... ben zaten baştan beri yetişkindim, hiç çocuk olamadım...

kendinizi bulacağınız bir kitap

”..sağlıklı ‘benlik duygusu’ndan anladığım , hissedilen duyguların ve isteklerin kendi benliğine ait olduğundan kuşku götürmez biçimde emin olmaktır. Kişi bu kendinden emin olma halini sorgulamaz, üzerinde düşünmez. Bu aynen nabız atışı gibi hep var olan ve denge bozulmadıkça fark edilmeyen bir olgudur”