Mahur Beste

Fikirlerimiz, onları taşıyacak kudrette olduğumuz nispette bizimdirler.

insanoğlu, insanoğlunun cehennemidir

geçen bir kadın kendisini “mahur beste’deki Behçet’im ben ve artık olmak istemiyorum” dedi gülerek. önce tam hatırlayamadım. Behçet’in ana karakter olarak başlayıp en “karaktersiz/silik” olarak bitirdiği bir dönem romanı. Osmanlı’nın son dönemindeki hürriyetçilerin karakterleri iç tartışmaları, dönemin gündelik yaşamı tam bir Ahmet Hamdi Tanpınar ustalığında. yeniden elime aldım ve bir detay dikkatimi çekti diyaloglar karşılıklı değil Tanpınar’da anlatının içinde öyle güzel yediriyor ki karşı tarafın cümleleri olmadan ne dediğini anlıyorsunuz. bir önemli güzelliği de bu kadar çok Osmanlıca kelimenin anlamını bilmeden ne anlama geldiğini sezmeniz. gerçekten büyük bir edebiyatçı Tanpınar. Özellikle hikayeleştirme yeteneği bence çok ama çok çalışılmış.