Ayine

Sevgili! Hani bir ask idin, bir guzellik idin sen, guzellikle askin kesistigi prizmada. Guzelligin, cihani gosteren bir ayna; askin, o aynanin cilasi idi hani. Guzelligin olmasa efendim, aski hic bilmeyecekti cihan; askin olmasa guzelligi hic anlamayacakti. Ask pazarinda mezat hep guzelligine; guzellik yurdunda yollar hep askina durmustu efendim... Ve sen gitmistin... Siiri meslek edinip de sair olamamanin acisini en iyi bilenlerdenim ben. Siir soyleyemedigim icin duygularimi, siire en yakin gordugum deneme formatinda anlatmayi yeglemem bundandir. Ancak, bu kitaptaki her bir deneme icin birkac kitap okudugumu itiraf etmeliyim. Uzun gecelerde sekillenen dusuncelerim beyaz sayfalara bu uslupta yayildi ve her bir cumle bazen birkac defa degistirildi. Anlattiklarim kendime degil, topluma; merkeze degil muhite aitti. Benim duyduklarimi duyan yuzlerce kalbin yasadigini bu kirk denemeyi yazarken ogrendim. Huzun, gozyasi ve aciyi ifade etmenin ne kadar cok yolu varmis meger. Meger ne cok titre