Kroyçer Sonat

Biraz dusunelim: Ne yapiyoruz, ne yapmamiz lazim? Mesela bu sefihlerden biri kiz kardesime veya kizima yanasmis. Ben onun ne mal oldugunu bildigim icin bir tarafa cekerek: Arkadas, diyorum, ben senin ne capkin bir adam oldugunu, gecelerini kimlerle beraber gecirdigini bilirim. O halde burada isin yok demektir. Burada bulunan kizlar hep namusludurlar. Iste ona soylenecek soz bundan ibarettir. Hâlbuki biz bilakis ne yapiyoruz? Bunlardan biri cikip kiz kardesimin veya kizimin belini sararak onunla dans edecek olursa keyfimizden kis kis guluyoruz, cunku delikanli zengindir, kacirilacak av degildir. Olabilir ya belki benim kizimi da alip sereflendirmek tenezzulunde bulunur. Hatta onda berbat bir hastaligin az cok izleri kalmis ise bile zarari yok! Bugun artik o hastaliklari iyi ediyorlar! Yuksek ailelerden ne kadarini bilirim ki kizlarini boyle hastaligi olan sefihlere vermislerdir. Oh, ne igrenc! Fakat elbet bir gun gelecek ki butun bu yalanlarin maskesi dusecektir.