
Bir anayasa ki basina guvenmez, yuksek yargiclara, yargi kuruluslarina guvenmez; bir anayasa ki iscilerine, memurlarina, koylulerine guvenmez; bir anayasa ki avukatlarina, muhendislerine, doktorlarina guvenmez; bunlarin yasal orgutlerini birer suc odagi gibi gorur. ... Butun hak ve ozgurluklere karsi devletin sinirlama yetkisini getiren... Anayasa, sira ozel sektore gelince yumusar. Toprak reformu ve kamulastirma soz konusu olunca devletten kuskulanmaya baslar. ... Toplumun buyuk kesimlerine karsi kusku, ozel sektore ve Cumhurbaskanina duyulan guven, Aldikacti Anayasasinin temel ideolojisini olusturmaktadir. (Cumhuriyet, 15 Agustos 1982, Guvensizlik Belgesi...) Aldikacti Anayasasi, bir huzur anayasasi olmaktan cok uzaktir. Tersine, cesitli toplum kesimleri arasinda uyusmazlik tohumlari atan bir anayasadir. Bu tohumlarin yesermesi, yarin toplumu buyuk bir kargasanin icine surukleyebilir. Turk halki boyle bir anayasaya mahkum edilmemelidir. (Cumhuriyet, 1 Agustos 1982, 24 Ocak Anayasasi.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!