Atatürk'ten sonraki CHP (çağı yanlış okumanın serüveni)

Ingiliz dusunur ve stratejlisti Arnold Toynbee'nin 1940'lardaki uyarilariyla baslayan ve 1990'lardan itibaren Amerikali dusunur Samuel Huntington tarafindan siyaset projelerine donusturulen "dinler arasi muhasebeler ve Islam" meselesinde CHP kurmaylarinin olup bitenlerden tamamen habersiz olduklarini, 18. ve 19. yuzyil pozitivist-materyalist anlayislarina saplanip kaldiklarini goruyoruz. Laikligin dine sirt donmek, dinle ilgilenme isini dinci hurafe ve istismar odaklarina birakmak seklindeki algilanisinin yarattigi buyuk husrana tum Turk aydinlarinin bir kez daha dikkatini cekiyorum. Bu husranin bir numarali musebbibi ise Ataturk'u ve laikligi yanlis okuyan, cagin gelismelerini ise hic okuyamayan CHP aydinlaridir. Buna, "Turk Solu" da diyebilirsiniz. Turk solu ve CHP, cagi yanlis okumustur. Ne yazik ki, bu yanlis okuma 21. yuzyila da sicramistir; devam etmektedir. Bu yanlis okuma, Alti Ok'un Devrimcilik ilkesinin gerektigi sekilde degerlendirilmesini engellemis, Ataturk felsefesini ruhu olan devrimcilik anlayisi CHP'nin yanlis okuyusu yuzunden durgunluk, tutuculuk ve saplantilarin dayanagina donusmustur.