Latin Amerika'nın kesik damarları

Galeano, kıtanın zengin doğal kaynaklarının önce sömürgeci imparatorluklar, ardından modern kapitalist güçler tarafından nasıl sistemli biçimde talan edildiğini, bu vahşi süreci, bir şair tutkusu ve bir tarihçi titizliğiyle ele alır. Böylece Latin Amerika'nın "geri kalmışlığı"nın ya da diğerlerinin "gelişmişliğinin" doğal değil, bilinçli olarak üretilmiş bir sonuç olduğunu sarsıcı bir biçimde gösterir. Bu elbette yalnızca Latin Amerika'ya özgü bir sömürü mekanizması değildir; bu nedenle satırlara dökülenler uzak bir coğrafyadan seslenmez bize, her gün karşımıza dikilen onlarca soru ve sorunun cevabını acı bir aydınlanmayla buluruz.

'Sürekli olarak serbest değişimin propagandasını yapan zengin ülkeler, yoksul ülkelere karşı korumacılığın en koyusunu uygularlar. Gelişmiş ülkeler, azgelişmişlerin ürettikleri de dahil, dokundukları her şeyi kendileri için altına, başkaları için tenekeye dönüştürürler.' Uluslararası kahve piyasasında adaletsizlik o kadar fazladır ki, Brezilya yakın zamanda tersine korumacı bir politika uygulamayı kabul etmek zorunda kalmıştır; Brezilya şimdi, Kuzey Amerikalı hazır kahve üreticilerinin çıkarları korunsun diye, ihraç ettiği hazır kahveyi ağır biçimde vergilendirmektedir. Brezilya'nın ürettiği hazır kahve daha ucuz ve daha kaliteli olduğu halde, görüyoruz ki, serbest değişim sisteminde bazıları diğerlerinden daha serbesttir

"Eduardo Galeano'yu yayımlamak, düşmanı yayımlamaktır: yalanın, kayıtsızlığın ve her şeyden önemlisi unutkanlığın düşmanını. Sayesinde suçlarımız hep hatırlanacak. Şefkati yıkıcı, dürüstlüğü ise öfke doludur." John Berger

"Aptallığa benzer bir suskunluk içerisindeydik."