Şair

Ic savas 2 yil 4 ay surdu, 948 bin insan oldu.Insanlari ayristirmanin ne kadar kolay oldugu en aci bicimiyle goruldu. Dilin, dinin, etnik kokenlerin ne denli kolayca insanlari boldugu ve onlari birbirine dusman ettigi akan kanlarla dort bir yana yazildi. Cehaletin nelere muktedir oldugunu yikimin ve olumun sogukluguna tanik olan gozler bir bir anlatir oldu.Ulke bolunmenin esiginden son anda kurtuldu.Oylesine korkunc olaylar yasandi ki unutabilmek hicbir zaman mumkun olmadi.Ama bundan bir ders cikarildi. Tek evrensel degerin, insanlari insan yapan ve birlestiren tek evrensel degerin sevgi oldugu goruldu. Demokrasinin gercek anlami ve laikligin ne demek oldugu net olarak anlasildi.Bir baskasinin acisinin da bizimki kadar gercek oldugu ve onun da cani acidiginda kendini koruyabilecegi ortaya cikti.O gunleri lanetlerle aniyoruz.Tanri askina ne olur bir kez olsun yanilmis olabileceginizi dusunun.Adam, kizini yaralayan, karisini olduren adamlarin kursunu ile agir yaralandiktan 19 yil sonra gozlerini actiginda ulke 2030 yilinda idi. Kotuler ellerindeki en buyuk kozu kaybetmislerdi; rusvet veremezlerdi, kara parayla dunyalari satin alamazlardi. Ama kotuler her zaman var olacakti. Ulkede yasanan ic savas doneminin zaaflarindan yararlananlar bir holding yonetimini ele gecirmislerdi. Iste gercek savas simdi basliyordu; yepyeni ulke kosullarinda bambaska yontemlerle suclularin pesinden kosup onlarin cezalandirilmasini saglamak onun ve arkadaslarinin amaci olmustu.(Tanitim Bulteninden)