Düşünce sefaletinin kıskacında

Oykucu ve romanci kimligiyle tanidigimiz Erendiz Atasu, bu kez baska bir yonuyle karsimiza cikiyor. Atasu bir aydin ve yurttas olarak tasidigi sorumlulukla, ulkemizin guncel ve derin sorunlarini irdeleme ihtiyaci hissederek cevremizde yuzen buz daglarina bakiyor. Yapmak istedigi bu daglarin gorunen kismini betimlemek degil; romanci sezgisi ve felsefi birikimiyle “gorunenin” arkasina gizleneni gorunur kilmanin, cevremizi saran ve gun gectikce buyuyen dusunce kirliliginden arinmanin yollarini bulmak... Dusunce Sefaletinin Kiskacinda, kuresellesmenin “yeni yuzleri” ve “aktorleri”yle karsilasmayi bircok boyutta ve ozgun bir bicemle gundeme aliyor. Dil ve edebiyatta kuresellesmenin getirdigi yozlasmayi; meknlardaki bozulmayi; ozgurluk ve demokrasi “maskeli” kuresel siddeti... Kisacasi “kiskactakiler”in son durumunu tartisiyor.