
"Ben birinin hiçbir şeyiyim, En çokta bu koyuyor. Ortak tek bir fotoğrafımız bile yok. Bugünlerde ben adsız bir özlemim; Yağmur yemiş bir deniz gibiyim" Attila İlhan

.Sehrin sokaklarinda ihanet yuruyor bu siirlerde; tanidik birileri oluyor, mahkumlar koguslarinda sevda, ozlem, ozgurluk, sevgili oruyorlar gizlice, genc ayriliklar, tutsak mutluluklar yasaniyor... Aykiri hayatlarin resmi gecitinde hep bir agizdan soyluyoruz: "hayat zamanda iz birakmaz / bir bosluga dusersin bir bosluktan / birikip yeniden sicramak icin / elde var huzun"..."Attili Ilhan toplumcu siirimize oldugu kadar, bireyci siirimize de yeni boyutlar kazandirmistir."<br/> Asim BezirciSayfa Sayisi: 132Baski Yili: 2016Dili: TurkceYayinevi: Is Bankasi Kultur Yayinlari
Bookspace topluluğundan 3 gönderi

"Ben birinin hiçbir şeyiyim, En çokta bu koyuyor. Ortak tek bir fotoğrafımız bile yok. Bugünlerde ben adsız bir özlemim; Yağmur yemiş bir deniz gibiyim" Attila İlhan
söyleşir evvelce biz bu tenhalarda ziyade gülüşürdük pır pır yaldızlanırdı kanatları kahkaha kuşlarının ne meseller söylerdi mercan köz nargileler zamanlar değişti ayrılık girdi araya hicrana düştük bugün ah nerde gençliğimiz sahilde savruluşları başıboş dalgaların yeri göğü çınlatan tumturaklı gazeller elde var hüzün o şehrayin fakat çıkar mı akıldan çarkıfeleklerin renk renk geceye dağılması sırılsıklam aşık incesaz kadehlerin mehtaba kaldırılması adeta düğün hayat zamanda iz bırakmaz bir boşluğa düşersin bir boşluktan birikip yeniden sıçramak için elde var hüzün

Bunca yıl sönmemiş umudum. Nisan değilse mayıs, perşembe değilse pazar.. 📌