Puslu Kıtalar Atlası'yla birçok insanı şaşırtan ve sevindiren İhsan Oktay Anar'ın ikinci romanı Kitab-ül Hiyel, eski zaman mucitlerinin inanılmaz hayat öykülerini anlatıyor. Yafes Çelebi, Calüd ve Lalezar Necef Beyden Angilidis Efendiye, Samur ve Yağmur Çelebilerden Uzun İhsan Efendiye bir sürü mucit, hiyelkar, aktarıcı, rivayet edici, mağdur, sarhoş, meyhaneci, kahveci... Okuyanın okumayanlara kolay anlatamayacağı, ama insanın birileriyle paylaşmak isteyeceği romanlardan, Kitab-ül Hiyel.
Bookspace topluluğundan 4 gönderi
"kadın en az erkek kadar hatta ondan daha vahşidir, toplumlarda kadın, insan öldürmekten korkuyor gibi görünse de işin aslı insan öldürmekten değil, kan görmekten korkmasıdır, yani erkeğin silahla yaptığının çok daha fazlasını envayi çeşit enstrümanla kan dökmeden halletmektedir"
İnsanların akıllı ya da cahil olmaları da onları zalimlikten alıkoyamazdı. Zeki olanlar menfaaatlerini bildikleri için para uğruna cinayet işlerlerken, cahiller ise cahil oldukları, yani düşünsel bir macera yaşamaya güçleri yetmediğinden zihinlerindeki boşluğu, ne olduğunu bile tam olarak bilmedikleri bir dava ile kapatırlardı. Böylece onlar akıllılar gibi para uğruna değil inandıkları dava için kan dökerlerlerdi.Peygamberin torunları bile din için katledilmemiş miydi?
Eğer bir makina olarak düşünülebilirse, Kainatin da yakıtı er ya da geç bitecekti.
İşte realistler de gerçeği ve Dünya'yı kopya ediyorlar; ama masalcılar, aslında gerçekleşmiş bir hayal olan Dünya'yı örnek alıp, onu ve üslubunu taklit ederek yeni hayaller yaratıyorlardı. Kopyalar ne kadar kuru ve tatsızsa, taklitler o kadar canlı ve sevimliydi.
