Şiirin dili-anadil Türk şiiri-dünya şiiri

Paris'te bir sabah uyandigimda, aklimda bir dize duruyordu. Nereden, ne zaman gelmisse gelmis, orada oylece duruyordu. Bir tacyapraginda, piril piril, saydam bir yagmur damlasi gibi. Tertemiz, apaydinlik. Uc sozcukten olusan bir siir dizesi: guvercin dolu avlular...' Orhan Veli'nin 'Istanbul'u Dinliyorum' adli siirinden bir dize. (...)Icimde bir mutluluk, bir sevinc vardi, uyanip o uc sozcugu zihnimde buldugumda. Kendimi, benligimi bulmak gibi bir seydi bu... Iki yila yakin bir suredir bogustugum yabanci bir dilin, onun da otesinde, yabanci bir cevrenin ve bu onzozun konusuna girmesi gerekmeyen nice boguntularin labirentlerinde, neredeyse yitirecek gibi oldugum benligimi... Anadilin uc guzelim sozcugunden olusan bu altin dize, gelip oraya yerlesmis, bana diyor ki: 'Sen varsin. Cunku guvercin dolu avlular var...'"