De ki işte

Yaşamının büyük bir bölümü, yaşamına yön verme çabalarınla geçecek -öyle ki, gün gelecek, bakacaksın, yaşamın, yön bulma çabasıyla döne döne, yola hiç çıkamamış.. Yaşamın yönünü bulmaya çalışırken, yaşamın yolunu bulamayacaksın. Yaşamın, yön bulmaya çalışırken, yolsuz kalacak -yaşamın yönünü bulacağım derken, yolunu yitireceksin. -sonunda yaşamın yönünü bulsan -bulduğunu sansan- bile, bakacaksın ki, yolunu yürüyecek durumda değilsin artık.. Yaşamın, yönsüz-yönü olsa bile, yolsuz- kalacak: Yönsüz hem de yolsuz yaşayacaksın. Yaşamın yolu hiç olmayacak; belki, yönü olsa bile Yaşamın yolu yok.

Yaşam ne denli gecikirse geciksin, ölüm hep zamanında gelir.

"Kendimi aradım." Heraklietos

"Yaşamında, en çok yakınlaşma isteği duyacağın kişiler, senden uzaklaşma gereksinimini en çok duyacak kişiler olacaklar."

İnsanın en anlamlı yaratısı, mezardır. Insanların en anlamlı oldukları yer, mezarlıktır — ölülerin de, yaşayanların da...

Yaşamın, kendi hiçliğini, yavaş yavaş, ve acı çeke çeke, bilinçlendirme sürecin olacak - en büyük acın da, tam bilinçte; nasıl boydanboya bir hiç, tam bir boşluk olduğunun farkına vardığın anda gelecek. - Ama bu an, en dolu anın olacak aynı zamanda : yaşamının; yapabildiklerinin ve bilinçliliğinin doruğuna çıktığın an ...

Herşeyden önce unutmamalısın ki, yaşam zordur : "yaşamak" ise kolaydır; sana, istemeden, verilmiştir; sana verilen kadarı da, koşulsuz, öylesine, senindir - kolayca, 'hafifçe' . . . Ama yaşam hazır verilemez sana - sana hazır verilen her "yaşama biçimi" de, sana aykırıdır; seni, aykırı, çarp ık hale sokar; ona uyarsan.

Yaşam, yazarı da, sahneye koyanı da, başoyuncusu da sen olan; ama senin yalnızca seyircisi olduğun bir oyundur.