Yıldız olmak kolay mı?

Bundan tam on bes yil once, Ibis'in Ruyasi hakkinda yazdigim bir elestiri yazisinda, tiyatro dunyasini anlatan ne kadar az fiktif eserimiz oldugundan yakinmistim. Sami Pasazâde Sezai'nin 'Pandomima' hikâyesinden Sait Faik'in Kumpanya'sina, Resat Nuri'nun Son Siginak'indan Haldun Taner'in Sersem Kocanin Kurnaz Karisi'na, hatta Pinar Kur'un Kucuk Oyuncu'suna kadar gecen bir asirlik yelpazede handiyse bir elin parmaklari kadar eseri bir cirpida siralamakta zorlandigimi hâlâ hatirliyorum. Sanatin dolambacli koridorlarini, sanatcinin yaratma, olusturma ve yorumlama cilesini problem edinmis fiktif eserlerimizin azligindan yakinmakta hakliyim; cunku, bu kisirlik, sanati ve sanatciyi sanatin ifade kapsamina alamadigimizin isareti gibi...