Alayci Kus Bana Sans Dile

sürmeye devam eder ve şarkı söylemeye başlarım, bir savaş marşını andıran sesler çıkarırım ve güneş vardır ve güneş, güzel, der, seni tanıyorum, ve direksiyon eğlendiricidir ve kontrol paneli güler, bak, bütün gökyüzü biliyor, hiçbir şeye yalan söylemedim, ölümün bile karanlık bir sinema salonundaki gibi çıkış kapıları olacak. kırmızı ışıkta duruyor ve yangın ağaçları ve insanları ve kenti yakarken gidecek bir yer ve gidilecek bir yol olduğunu ve hiçbir şeyin asla kaybolmasına gerek olmadığını biliyorum.

sadece devam etmek bile yaşam-ölüm döngüsünün kendisinden de daha büyük bir mucize, yararsızlığa karşın devam etmeyi kast ediyorum- bu, örneğin, bir sineğin yaşama biçiminden farklı bir yaşam; beyin bize yaşamanın en iyi olasılıkla sanatsal bir fedakârlık en kötü ihtimalle de gökyüzünde domuzlar olduğunu bilmemize yetecek kadar ışık verir.