Efsane Bir 'Barbaros' Romani; (Midi Boy)

İlk unutan da yine ilk insan oldu ve cenneti unuttu!!!

Seninle bana ait olan bir ülkede her şey, ama her şey yalnızca fazlalıktan ibarettir diye düşündüm. Süveydanın ne olduğunu o vakit araştırdım. Süveyda, insanın manevi varlığının ve idrakinin merkezi imiş. Kalbin tam ortasında bir kan pıhtısı, siyah nokta. Bütün kan dolaşımının ve bütün akışların merkezi. Kan damarlarda dönüp dolaşıp yine oraya gelirmiş. Her sene aynı günde geldiğini bilmiyordum ama senjn de dönüp dolaşıp oraya geldiğini anlamıştım. Mademki Diyar-ı Kalb'in içinde gönül, gönlün içinde de Süveyda vardı, o halde Süveyda'nın içinde seni ve beni anlamlı kılacak bir şeyin bulunması gerekirdi.

Elbette onun da intikam duygusu yahut hürriyet, insanca yaşamak, millet, din gibi yüksek mefkûreleri vardı. Babası ve annesinin gözleri önünde ölmüş Müslüman bir kölenin vatan edinmek isteyen mazlum Müslümanlara karşı bencillik hisleriyle hareket etmesi imkansızdı. Böyle bir durumda insan kendisi için bencil olamazdı, ama sevdiği, çok sevdiği, çok çok sevdiği biri için bencilce davranabilirdi. Belki de o, sırf bu yüzden benim değişmemi, kimliğinden sıyrılmamı ve kendi kimliğimden kurtulmamı istemişti. bir vatan için acı çeken insanları benim yüzümden acı çekiyormuş gibi görmesinin sebebi de bu aşırı sevgiydi.

Yine de düşünmeden edemedim; acaba Akdeniz suyuna tadını veren şey, şu acımasız vardiyanların elindeki kırbaçların, kürek mahkûmlarının sırtlarından sızdırdığı kan ve alınlarından dökülen terler miydi? Belki de acımasızlığın kanı ile gayretin teri kadırgaların dışında bir yerlerde meza-meza karışıp Akdeniz'e o tuzlu tadı veriyorlardı da biz bilmiyorduk.

Sevgiliye gülümsemek kolaydı da onun kaş çatmasına dayanılabilir miydi? O kaş çatışı bir kere gördükten sonra gülümsemelerin değeri kalır mıydı?

Biliyordu, haddi aşan her şey zıddına evrilirdi.

O anda fark ettim ki sırrımı kuşatan sevgi ve aşk, yeminimde yer alan kin ve nefretten büyüktü.

Efsaneler denizindeydiler ve gittikleri yerlere kendi efsanelerini de götüreceklerini henüz bilmiyorlardı.