Kalbim Kudüs'te kaldı yüz yıllık ayrılığın romanı

Yuz yil once bugun… Kudus, Gazze ve Filistin; Miracin beldesi, ilk kiblegâh… Birinci Dunya Savasi’nin hakkinda en az bilgi paylasilan cephesinin ve Kudus’un dususunun hazin oykusu… Evet!.. Devlet-i Aliyye’nin yildizi batmak uzereydi. Yedi asirlik koca cinar bir yandan Ingiliz, Rus ve Fransiz kiskacinda can cekisirken, bir yandan da dost bellenen Alman ve Avusturya ihanetiyle icten ice kemiriliyordu. Lawrencelarin suslu vaatlerine aldanan Bedevi asiretlerin isyanlariysa cabasi…Devlet Babanin son cirpinislarina sahit olmanin istirabiyla kurtulusu sehadette arayan Tabip Subay Faruk Hikmet…Beride kendi gercegini Meryem Anne’de bulmak ve kalbinin Isa’sini dogurabilmek ugruna ulkesini terk edip Kudus’e gelen Rachel Weizmann…Rumeli, Istanbul, Halep ve Irak’tan sonra Filistin’e akan er kisi; Basel’den Viyana’ya savrulan ve nihayetinde Kudus’te Anneler Annesini bulan hatun kisi…Askin ve hikmetin vârisi esrarengiz bir Sahaf, donemin Mevlevî postnisinin subay olan oglu, Kuscu Baba ve onlarda kendilerini arayan iki hakikat talibi… Farkinda oluruz yahut olmayiz. Âsiklarimizi anarken “Tahir ile Zuhre”, “Ferhat ile Sirin” deriz. Oysa Avrupalilar âsiklari yâd ederken “Romeo ve Juliette”, “Antonius ve Kleopatra” derler. Âsiklarin “ile” sayesinde birbirlerine baglanmasi, biri olmadan digerinin yarim kaldigina alâmettir. Hâlbuki “ve” benzer ama ayri olanlari siralamaya yarar. Keza bu topraklarda birbirlerini sevenler, miknatisin iki ucu olurlar. Nikâh ile birbirlerine baglanan sevgilileri “Zevc” ve “Zevce” olarak anlattigimiz gibi miknatisin iki ucu arasindaki cazibeye de “Zevciyat” deriz biz. (Tanitim Bulteninden)