Melekler ve Şeytanlar

"Bazen, aklımız kalbimizin doğru olmasını istediği şeye inanır."

Loading…

zihni acayip şekilde yoruyor… Din ve Bilim üzerine

Langdon’a göre tarih boyunca bilim ve din düşman değil, yanlış anlaşılmış iki ayrı dil gibidir. Bilim “nasıl?” sorusunu sorar; din ise “neden?” sorusunu. İnsanlık karanlıktan korktuğu için ışığı kutsallaştırmıştır; ama ışık ortaya çıktığında gölgeler de belirginleşir. Kilise, yüzyıllarca bilimi tehdit olarak görmüş; bilim insanları ise inancı cehaletle eş tutmuştur. Oysa gerçek çatışma Tanrı ile bilim arasında değil, gücü kaybetmekten korkan kurumlar ile gerçeği arayan bireyler arasındadır.

“Zihnimiz bazen kalbimizin doğru olmasını istediği şeyleri görür.” 🥀

Bilim bize nasıl yaşayacağımızı gösterebilir ama neden yaşayacağımızı asla söyleyemez..

İnsan, çoğu zaman akıyla kalbi arasında bir denge kurmaya çalışır. Ancak öyle anlar gelir ki bu denge bozulur, kalbin arzusu, aklın gerçeği görmesine engel olur. Kalbin arzusu ağır bastığında akıl, görmemiz gereken en bariz işaretleri bile göz ardı eder, yanlış kararlarda israr ederiz. Duymak istediklerimize o kadar odaklanırız ki aklımızın fısıldadığı mantıklı uyarılara kulaklarımızı tıkarız. Bu durum, kaçınılmaz hayal kırıklıklarına ve ancak zor yollardan öğrenilecek derslere zemin hazırlar. Nihayetinde bu içsel çatışma, insanın en temel özelliklerinden biridir. Çünkü bizler yalnızca gerçekleri analiz eden makineler değil; duygulari, umutları ve hayalleri olan varlıklarız. Aklımızın, kalbimizin istediğine inanma eğilimi, hayatta kalma, anlam arama ve en karanlık anlarda bile bir umut ışığı bulma çabamızın en somut ifadesidir.

okuyan var mı

TAVSİYE🍁