
İnsanın anavatanı çocukluğudur. Cemil Sönmez

"Keşke çocuğumla daha çok zaman geçirseydim!"<br/>"Keşke vicdanımın sesini dinleseydim!"<br/>"Dilim tutulsaydı da keşke söylemeseydim!"<br/>Ne kadar sık duyarız 'keşke' sözcüğünü. "Şimdi bildiğimi keşke gençliğimde bilseydim!" diyen kişi, verdiği yanlış kararlardan duyduğu pişmanlığı dile getirir. Haksız mı? Bize verilen şu ömürden başka neyimiz var?<br/>'Keşke'siz bir yaşam için kim olduğunu ve ne istediğini bilmek yetmez; varoluşunu yaşamayı ve paylaşmayı da bilmek gerekir. Bir düşünün: Pişmanlıklarınızın çoğunun insan ilişkilerinden kaynaklandığını görürsünüz.<br/>Bu kitap, ailede, işyerinde ve toplumda sağlıklı insan ilişkilerine önem veren, 'keşke'siz bir yaşam isteyen insanlar için yazıldı; yaşamınızın sonunda, "Keşke kendi hayatımı yaşayabilseydim!" dememeniz için!
Bookspace topluluğundan 7 gönderi

İnsanın anavatanı çocukluğudur. Cemil Sönmez

Algılamak özgürlüğü olmayan bir insanın,bireysel ve sosyal özgürlüğünden söz edemeyiz.

Yaşama ne verirsen sana onu yansıtır.

… Beni olduğum gibi kabul edecek, Sevecek Bakışlar bulamazsam, Solacak kuruyacak gerçek ben… Ve, Ben bunu biliyorum. Beni kendi maskelerimden kurtaracak, Kurduğum hapishaneden kaçıracak Diktiğim engellerden aşıracak, Beni seven, Beni anlayan Bakışlar olacak … Charles C.Finn

İnsan yerine konma gereksinimi karşılanmayan kişinin bireyselliği gelişmez;bireyselliği gelişmeyen insan,olgun ve dengeli bir yetişkin olmakta zorluklar çeker; duygusal olgunluğa erişemez,yetişkin çocuk olarak kalır.

Gerçek iletişim,bir canın Başkan bir cana ulaşmasıdır

Birisi Bir şey var aramızda Senin bakışından belli Benim yanan yüzümden Dalıveriyoruz arada bir İkimiz de aynı şeyi düşünmüyoruz belki Gülüşerek başlıyoruz söze Bir şey var aramızda Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek Fakat ne kadar saklasak nafile Bir şey var aramızda Senin gözlerinde ışıldıyor Benim dilimin ucunda Nahit Ulvi Akgün