Ankara

“Dunku Ankara'ya tepeden bakarken icinde bir yer siltesi ve bir basma yorgan duran bir oda dusunuyordum; silteye uzanmak ve yorgani basima cekmek, yari olmek icin…Bugunku Ankara karsisinda ava cikarilmis bir seter gibi enerji, keyif bataryasi kesilmistim; canli, neseliydim; kosmaya, is gormeye, zevk surmeye kendimde sonsuz bir kudret, taskin bir istidat buluyordum.” – Refik Halid Karay