Rubâı̂ler

İçtiğin şarap değil seni sarhoş eden, Asıl sarhoşluk boş geçen ömürdür.. Hayatı erteleme, Çünkü yarının geleceği belli değildir

eğer aşıka yok olmak ve ölmek ve yahut da aşk yolunda canını feda etmek düşüyorsa; artık aşk için: “yaşam pınarından ab-ı hayat içmektir” demeleri boş bir söz olmaz mı?

‘’Gören göze güzel, çirkin hepsi bir; Aşıklara cennet, cehennem, hepsi bir; Ermiş ha çul giymiş, ha atlas; Yün yastık, taş yastık, seven başa hepsi bir.’’

divane oldum, divane hiç uyku uyur mu? mecnun uyku nerede bilir mi? zira Allah uyumaz, uykudan münezzehtir. bil ki Allah’ın divanesi de -uyumakta- onunla beraberdir

Sevgili, seninle ben pergel gibiyiz İki başımız var, bir tek bedenimiz. Ne kadar dönersem döneyim çevrende Er geç baş başa verecek değil miyiz?

İbrahim içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim güneş buzdan evimi yıktı koca buzlar düştü putların boyunları kırıldı İbrahim güneşi evime sokan kim asma bahçelerinde dolaşan güzelleri Buhtunnasır put yaptı ben ki zamansız bahçeleri kucakladım güzeller bende kaldı İbrahim gönlümü put sanıp kıran kim

“Akıl susmuş, meydan cehalete kalmış, Körler yol gösterir olmuş bu çağda. Delilik tahta çıkmış baş köşeye, Bilgelik ise sürgünde, sessiz ve yalnız.” Ömer Hayyam, Rubailer

anladım ki sevgi varlığımın bağıdır o bin telli saç benim elimdedir ben her ne kadar dün kadehten mest olmuşsam da bugün kadeh benden sarhoştur