Acımak

Hayat beni biraz reybî yaptı. Çok faal ve işgüzar görünen insanlardan daima bir parça şüphe ediyorum…

SON Zehra birkaç gün sonra Anadoludaki mektebine döndü. Muallimin artık bir eksiği kalmamıştı. Zehra acımayı öğrenmişti.

Çok temiz, çok iyi insanları çekememek halkın dünya kadar eski bir âdetidir...

Bir köşede kendimi unutturmaktan, başımı dinlemekten başka bir şey istemiyorum.

Kendimi tutmasam bağıra bağıra ağlayacaktım.

Bir aile ne kadar küçük olursa olsun tek insana benzemiyor. Yalnız insan sıkıya gelirse kuru ekmek de yiyebilir, temiz memur redingotunu yamalı bir gömlek üzerine de giyebilir. Kimse insana ne yediğini sormaz. Fakat başınızda saadetini temine, şerefini muhafazaya mecbur bulunduğunuz bir aile bulunursa iş büsbütün değişir.

Uğranılan haksızlıklara ve hakaretlere koyun gibi tahammül etmemek insanlığın başlangıcıdır.

YENİ KİTAP Ahmet Hamdi Tanpınar’ın veciz nitelemesiyle “Türkçenin ortasında geniş bir sevgi ve şefkat ürpermesi” olan Reşat Nuri Güntekin’in ölümsüz eseri Acımak, insana dair güçlü anlatısıyla edebiyatımızın aşılmaz doruklarından birini simgeliyor.

Bazen gözlerinizle gördüğünüz şeyler size ne kadar doğru gelsede yetersizdir birde olanları onların tarafından görmek gerekir. Bu kitap tam anlamıyla onu açıklıyor. İnsanlarla iletişiminizi kesmeden önce bu küçük ama etkili kitabı okuyun.

"Bahtsızlık, insanı alıngan, acı cekmekte acımasız yapar ."

Uğranılan haksızlıklara ve hakaretlere koyun gibi tahammül etmemek insanlığın başlangıcıdır evlat.

benzemek istemedigimiz insanla belki de ayniyizdir ben sadece onun daha genç bir versiyonuyum bellki de

Bu kitap cidden cok guzel okuyan var mi